Diariusz

Patrzac na posesje naszego Kosciola, jednym z najbardziej oczywistych wnioskow jaki sie nasuwa jest zaadoptowanie domku przy Kosciele, na mieszkanie dla ksiedza. Pomysl ten istnial od momentu kiedy Polska Misja przeprowadzila sie do PB, a realizacja jego byla przez dlugie lata problematyczna ze wzgledu na trudnosc uzyskania od miasta, pozwolen odpowiednich do planowanej rozbudowy – plany dotyczyły dobudowanie drugiego piętra z przeznaczeniem na mieszkanie dla ksiedza, zachowując piętro pierwsze dla Polskiej Szkoły. Sam przewodniczacy obecnej rady parafialnej – Leszek Langiewicz – wielokrotnie zwracal sie z apelem o pomoc w zalatwieniu sprawy takiego pozwolenia.

Okolo 3 tygodnie przed Swietami Wielkanocnymi, jeden z parafian, dzieki osobistym kontaktom w urzędzie miasta, dowiedział sie że pozwolenie na przebudowę można uzyskać, jeżeli bryła domku nie zostanie zmieniona – tj. pozostanie on konstrukcja jednopiętrową. Wiadomosć tę przekazał natychmiast Księdzu Jerzemu i przewodniczącemu nowej Rady Parafialnej – Leszkowi Langiewiczowi.

Mamy nadzieje ze - zaistniale ostatnio w naszej spolecznosci – podzialy nie przeszkodza w realizacji tego zamierzenia, choc zastanawiajace jest ze do tej pory nie ukazala sie zadna oficjalna informacja na ten temat, oraz nie zostaly podjete zadne kroki w tej sprawie, o ktorych nasza spolecznosc bylaby poinformowana.

Nadeszła odpowiedź Prowincjała Towarzystwa Chrystusowców na list Krzystofa Appelta. Treść mówi sama za siebie.

Zaniepokojony przebiegiem spotkania z przedstawicielami Towarzystwa Chrystusoców, Krzystof Appelt w porozumieniu z pozostalymi autorami Petycji wysłał drugi list do Prowincjała Andrzeja Maślejaka .

W Marcu 2007 roku, po otrzymaniu naszej Petycji, Prowincjał Towarzystwa Chrystusowców ksiądz Andrzej Maślejak oraz Ekonom Towarzystwa Chrystusowców ksiądz Stanisław Hajkowski przybyli do San Diego aby zobaczyć się ……..
Nie zgadliście. Nie z zaniepokojonymi członkami Misji św.Maksymiliana Kolbe ale z biskupem Bromem. Tydzień wcześniej ksiądz Jerzy poinformował po mszy że ksiądz Maślejak przyjedzie, ale nie poinformowal czy i kiedy odbędzie się ogólne spotkanie z “parafianami”.

Spotkanie, mimo że nie było planowane, odbyło się jednak po usilnych zakulisowcyh zabiegach części parafian jakis czas po mszy o godz. 11 w niedziele.

Tym razem pojawił się również ksiądz Jerzy Frydrych. Szczególy zebrania giną w pomrokach dziejów, ale istnotnym szczegółem było wymienienie przez Ekonoma zakonu 3 przyczyn, które według niego uzasadniały by odwołanie księdza. Niestety nie były one zbieżne z przyczynami wymienionymi w Prawie Kanonicznym i naszej petycji. Czyli ksiądz zostaje.

Poruszano problem rozwiązania wybranej w demokratycznych wyborach starej rady parafialnej i mianowania przez księdza nowej rady niezgodnie ze statutem Naszej Misji.
Przedstawiciele Towarzystwa Chrystusowców zapewnili nas, że rada jest tylko tymczasowa, że odbędą sie wybory do rady parafialnej i że przyjadą jeszcze raz po Świętach Wielkanocnych.

Po zeraniu ponad 270 podpisów “Petycja o Odwołanie Księdza Jerzego Frydrycha“ została wysłana do Prowincjała Towarzystwa Chrystusowców w USA księdza Andrzeja Maślejaka wraz z listem przewodnim .

W niedzielę 7 stycznia odbyło sie wcześniej zapowiadane w ulotkach Otwarte Zebranie członków i sympatyków Misji. Na zebranie został również zaproszony ksiądz Jerzy, ale po mszy świętej ogłosił, że konsultował zebranie z diecezją i tylko probosz może zwoływać zebrania na ternie parafii, czyli on w tym zebraniu uczestniczył nie będzie i zebranie odbyć się nie powinno. Nie przybył również przewodniczący nowej, mianowanej przez księdza, Rady Parafialnej Leszek Langiewicz.
Natomiast licznie przybyli członkowie i sympatycy Misji.

Przewodniczący rozwiązanej Rady Parafialnej, Krzystof Appelt przedstawil przyczyzny konfliktu w Misji, a potem odbyła się dyskusja.
Na zakończenie dyskusji rozwiązana Rada Parafialna oraz rozwiązana Rada Finansowa przedstwiły propozycję petycji o dwołanie księdza Jerzego Frydrycha. Przedstawiono osoby, które przygotowały petycje i odbyło się głosowanie nad udzieleniem tym osobom upoważnienia do reprezentowania zebrancyh w dalszych działaniach. W następnych dniach zebrano 270 podpisów pod petycją.

Na zakończenie mszy św. o godz. 11, w ramch ogłoszeń duszpasterskich, ksiądz Jerzy po raz kolejny wykorzystuje ten jednokierunkowy kanał informacyjny do przekazania swojej interpretacji wydarzeń. W czasie swej wypowiedzi stosując półprawdy i celowe przemilczenia wielokrotnie zaprzecza znanym wszystkim faktom.
Twierdzi na przykład, ze nie miał dostępu do konta festiwalowego i nie wiadomo co się dzieje z pieniędzmi, gdy tymczasem nigdy o dostęp do konta nie poprosił, od lat prowadzone było odrębne konto na czas festiwalu i za każdym razem pieniądze były przelewane na konto Misji po sporządzeniu bilansu festiwalu. Ksiądz był na bieżąco informowany o stanie konta. Czyli nie kłamał - dostępu do konta nie miał, ale podanie tylko tego faktu, bez wyjaśnienia reszty jest typowym przykładem manipulacji stosowanych przez księdza Jerzego. Twierdzi, że znalazł mieszkanie nadające się na dom emerytów dla Księzy Chrystusowców i zaczął go urządzać, stąd zakupy mebli. Ale nie wyjaśnił dlaczego nasza uboga misja miała finansować wyposażenie domu emerytów dla zakonu i dlaczego musiał wydać na meble ponad $18000. Powszechnie znanym faktem jest również, że dom zaoferowano mu za darmo na czas określony, a nie on go wyszukal,i plany stworzenia tam domu emerytów były w fazie wstępnej nie upoważniającej nikogo rozsądnego do robienia przedwczesnych inwestycji. Ponadto te brzemienne finansowo działania księdza nie były uzgadniane z ciałami statutowymi Misji.

Ten bezmiar niesprawiedliwości płynących ze strony ołtarza na ludzi którzy swoją wieloletnią pracą przysłużyli się misji znacznie bardziej niż ksiądz Jerzy, doprowadza temperaturę w kościele do wrzenia. Beata Appelt mdleje z przejęcia, co zapobiega gwałtownym wystąpieniom innych, przejętych juz w tym momencie głównie stanem Beaty. Jeden ze starszych parafian nie wytrzymuje i zaczyna wykrzykiwać: “To wszystko kłamstwa!!”.

Po wielomiesięcznych zabiegach ksiądz Jerzy zgadza się na spotkanie z Radą Fiansową pomiędzy dwoma mszami świętymi w niedzielę. Nie wydaje się to wystarczającą ilością czasu w obliczu ogromu problemów. Okazuje się, że czasu było aż nadto…
Ksiądz Jerzy ogranicza się do zreferowania odpowiedzi Biskupa na jego pismo. Zarzuca zaniedbania Radzie Finansowej, pomimo że konsekwentnie odmawiał spotkań z Radą i jako duszpasterz osobiście odpowiadał za nadzór nad finansami. Odwołuje Radę Fiansową w trybie natychmiastowym. Misja pozostaje bez Rady Finansowej w momencie dużych kotrowesji i zarzutów na temat nadmiernych wydatków księdza. Na prośbę udostępnienia kopii pisma biskupa, odmawia kategorycznie. Spotkanie jest z obu stron
bardzo emocjonalne.