Diariusz

Rada Finansowa oraz Rada Parafialna z niepokojem obserwują ambicje inwestycyjne ksiedza Jerzego Frydrycha. Nie konsultując swoich decyzji z nikim ksiądz wydaje znacznie więcej pieniędzy niż Misja jest w stanie zebrać w ciągu roku. Wydaje sie, że strategią księdza jest: “Najpierw wydatki a potem apel do parafian o pieniądze”. Ponadto ksiądz używa prywatnych kart kredytowych do zakupów, a potem wystawia czeki (zobacz) Misji na pokrycie tych wydatków księgowane potem jako Chase. Sporo z tych wydatków nie ma pokrycia w rachunkach. Pierszym poważnym wydatkiem była niekonsultowana instalacja klimatyzacji za $25000 (co stanowiło przekroczenie normalnego budżetu misji o 25%), ale za tym poszły inne w stosunkowo krótkim czasie. Na przykład wydatki na prace stolarskie $8000 i $4000. Za prace stolarskie ksiądz Jerzy płacił gotówką dostarczając księgowemu odręczną kartkę “Prace stolarskie” nawet bez nazwiska wykonawcy. Potem doszły wydatki na urządzanie domu księdza. Te wydatki były płacone kartą kredytową i pokwitowanie stanowiły znowu odręczne notatki księdza. Ksiądz pozostawał głuchy na uwagi księgowego czy prawodniczących Rady Finansowej i Rady Parafialnej. Kto miał racje, można się przekonac czytając wyniki auditu. Duże poruszenie wśród Polonii wywołał zakup mebli do użyczonemgo księdzu domu za $18000 (zobacz zestawienie 1) (część 2)
Przewodniczący Rady Parafialnej poprosił księdza Jerzego o formalne spotkanie z radą w sprawie budżetu.